dag 20: This is not funny!

Gisteravond spookte het hier een beetje, althans dat dacht ik. Wat echt spookweer is heb ik deze morgen ervaren.
Gisteren een paar flinke regen en onweersbuien gehad.
250.000 huishoudens zaten zonder stroom. Tja en waarom zou het ons beter gaan dan die andere 249.999.........



De wijk waarin wij wonen verandert in een spookstadje en hult zich in complete duisternis.
We lopen even naar het clubgebouw om te kijken of daar stroom is en of we op het terras terecht kunnen. Helaas....
Onderweg blijft het spookachtig. Overal zie je kaarslicht door de ramen naar buiten schijnen.
Hier zijn de kaarsen echt super duur en eigenlijk zijn er alleen maar geurkaarsen te krijgen.
De geur van sandlewood en vanilla verspreid zich dan ook door de straten van de in complete duisternis gehulde Ventura Country club.

T was wel spannend om mee te maken. Waarschuwingen op het journaal en breaking news met tornado waarschuwingen.

Dit was Orlando Downtown gisteren middag.

http://www.cfnews13.com/video/weather
(klik op:Winds blow in downtown Orlando)


Maar dan vanmorgen om 07.00 uur.....
BOEM!!!!
De hele stad moet rechtop in bed gezeten hebben.
Zo een donderslag heb ik nog nooit gehoord (lees: gevoeld).
Een flinke onweersbui brengt mij niet van m'n stuk af, maar dit was redelijk beangstigend. Dat was nog maar het begin....

Het duurt niet lang voordat de bliksemflitsen als vuurpijlen door de lucht schieten.
En even later als ik op het balkon zit, waaien de bomen bijna plat tegen de grond.
Oranje, rode en blauwe vogels zijn in de verste verte niet te bekennen.

Ik probeer iets van de dreiging vast te leggen, maar dat valt nog niet mee. ( ik moet nog iets meer ervaring opdoen om dit soort plaatjes vast te kunnen leggen).









Dan wordt het iets rustiger.......En maken we een ontbijtje.
Als we denken dat we het ergste gehad hebben kijken we op de "Florida Buienradar" en komen tot de ontdekking dat ons nog veel meer te wachten staat.....



To be continued..........

dag 19: Disney Hotels

Vandaag maken we een rondje langs de Disney Thema hotels.
Een kennis had ons getipt dat dit de moeite waard was.

We rijden naar de Animal Kingdom Lodge, het thema hotel van Animal Kingdom.
We parkeren (gratis) in de parkeergarage van het hotel.
Het hele hotel is gebouwd rondom een zuid-Afrikaans Safaripark.
Lijkt me een vreemde gewaarwording: Een giraffe die over de railing van het balkon je ontbijtje mee opsnoept......







De lobby is geheel in stijl.....






Dan laten we ons met de bus (wederom gratis) naar de ingang van Magic Kingdom brengen om vervolgens met een bootje ( ook gratis) door te varen naar het Polynesian hotel. Het themahotel van Disney World.

Onderweg komen we langs het Grand Floridian Resort.







En dan komen we aan bij het Polynesian.
Indrukwekkend optrekje....
Ik informeer naar de prijzen voor een midweek. Misschien leuk voor volgend jaar.
$500,-..................per kamer per nacht.....

We'll think about it!

Dit is een GEDEELTE van de lobby:





De lucht begint er dreigend uit te zien en overal klinken "nood"- hoorns.
Er is slecht weer op komst.
We gaan met de monorail, via epcot en vandaar uit met de bus weer naar de parkeergarage.
We maken ons snel uit de voeten en rijden zo snel als het kan naar huis.

Als we bij epcot vanuit de monorail naar de bus lopen komen nog een bijzonder beestje tegen. Maya is best een dierenvriend, maar voor deze loop ik een blokje om.
Ik was nog even op zoek naar een zendertje of antenne......(bij Disney is alles mogelijk), maar dit is een echte.

Dag 18: Daytona......of toch Indian River

In de boom voor het balkon waar mijn dag uiteraard weer begint spot ik weer een nieuwe. Ik krijg 'm nog niet echt mooi op de foto maar ik heb nog 1 week te gaan. ( 1week maar.....)





Dan maken we ons op om naar Daytona te gaan. De weersvoorspelling ziet er tot in de namiddag goed uit.
Voordat we vertrekken belt pap nog even met Frank, de eigenaar van onze condo.
Hij had nog een paar vraagjes.
2 Weken geleden tijdens het St Patricksfeestje had ik met Frank zitten praten. Hij heeft wat ze hier noemen "A trailer by the sea".
Die staat op een camping aan de Indian River. En in de Indian River zitten wilde dolfijnen en manatees. En.........Frank heeft een bootje.......Ik had hem een beetje gepolst.....of hij nog ging varen deze week....
Toen pap Frank dus aan de lijn had en het gesprek beeindigde was de boodschap........Well change your plans, we're going there today.

Auto weer leeg gehaald, omkleden, lunch inpakken en op naar de Indian River.

Onderweg komen we langs een gebied waar vorige week bosbranden waren. De sporen zijn nog goed zichtbaar. Vanuit de auto foto's maken is lastig maar ik heb het geprobeerd.



Dan komen we aan bij de "Trailer by the sea"....
Wat een monster....



Ik vraag aan Frank of de trailer niet toevallig te koop is.....Well darling, everything I have is for sale......Een echte amerikaanse zakenman...
Voor $20.000 is ie van mij.
$5000 voor 'm op de boot naar Nederland te zetten.....
Voor 'n kleine 20.000 euries heb ik 'm op onze camping staan.....











We'll think about it.

Als we de tafel goed en wel klaar hebben voor de lunch zie ik dat de neus van een nieuwschierige manatee boven het water uit steekt. Uiteraard had ik de camera nog niet gebruiksklaar......Een paar seconden later komt er een boot voorbij en op z'n golven spelen een paar dolfijnen. Weer te laat.....



Dan is het tijd om een stukje te gaan varen.
Full speed ahead, maar dolfijnen of manatees zijn nergens te bekennen. De zon is het grootste gedeelte van de tijd verscholen achter een wolkendek.







Dan oppert Frank het idee om te gaan vissen, dat schijnt de dolfijnen aan te trekken.. Als je een visje vangt en hem terug het water in gooit zijn ze er als de kippen bij.
Frank en pap wagen een poging.....en al snel is het 2-0 voor Frank.







Maar dan komt uncle Harry terug. Uiteraard heeft hij weer een bijzondere vangst......die zichzelf op het laatste moment uit zijn benarde positie weet te los te knippen.......



Ik krijg zelf nog even een spoedcursus hengel werpen.




Ondanks het feit dat we geen dolfijnen zien geniet ik van dit tochtje en de omgeving.






















En dan..................Als we bijna terug zijn bij de trailerhelling wordt mijn geduld toch nog een klein beetje beloond......



Ze zitten er echt en spelen vrolijk door het water heen, maar het is o zo moeilijk om dat op het juiste moment vast te leggen.....

Dan wordt het tijd om te gaan en loop ik nog even een rondje voor we vertrekken.









Als we terug rijden merk ik dat ik ondanks een zwak zonnetje toch behoorlijk verbrand ben. Dat wordt smeren vanavond want dat gaat auwa doen.

We eten samen met Frank en zijn vrouw Nenet (wij noemen haar Netje) bij La Cantina, een absolute aanrader als je een goeie steak wil eten (voor de kenners: East Colonial Drive tussen de Orlando Fashion Mall en de Semoran)
Iets duurder dan het gemiddelde restaurant hier maar de moeite waard.

Dag 17: REGEN

Gisterenavond kondigde een regenebied zich al aan. Niet alleen op het weerbericht op tv.
Het was stikbenauwd.
Tegen 23.00 uur duik ik nog even in 't zwembad om een beetje af te koelen.
T was er niet druk.....



En dit keer niet onder een heldere sterrenhemel, maar onder de aanvliegroute van landingsbaan 2, trek ik nog een paar baantjes.

Tegen 00.30 uur ga ik naar bed en hoop ondanks de warmte een beetje te kunnen slapen.

Maandagochtend levert mijn projectje niets op.
We worden inmiddels getrakteerd op een tropische regenbui en de bomen voor ons balkon staan er verlaten bij.
Kennelijk zijn wij, homo sapiens , niet de enige die een hekel hebben aan regen.

De rest van de dag blijft het onophoudelijk plenzen.
Er zit weinig anders op dan mijn inmiddels snel groeiende zomergarderobe verder aan te vullen.

We gaan naar Alta Monte Springs.
In deze Mall was ik al eerder geweest ( I-pad 2) maar toen was de rest van de winkels nog niet open.
Ik wilde er graag een keer terug. Vandaag leek ons een geschikte dag.

Als we thuis komen maak ik de balans op van wat ik tot nog toe gescoord heb.
Ik moet even inschatten of die 2e koffer al bijna vol zit.....



Mwah.....
Mijn wederhelft had mij een echtelijke twist beloofd als ik weer zo veel voor hem mee zou nemen en zo weinig voor mezelf......
Ik heb hem dit jaar gehoorzaamd.

Morgen, dinsdag gaan we naar Daytona (als het weer het toelaat). Voor de rest van de week is er iedere dag wel een bui voorspeld. Een buitje is niet zo erg, maar zo'n dag als vandaag hebben wij in ieder geval niet meer in de planning staan. Er is niks wat je zo snel moe bent dan regen........